ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
นิทานเรื่อง มดกับตั๊กแตน
นิทานเรื่อง มดกับตั๊กแตน

          นิทานอีสป "มดกับตั๊กแตน" นิทานสอนใจเด็กๆ ให้รู้จักความขยันหมั่นเพียร ที่เล่าถึงเรื่องราวของมดกับตั๊กแตนที่มีนิสัยต่างกันอย่างสิ้นเชิง พ่อแม่ควรเล่านิทานเรื่องนี้ให้ลูกฟังก่อนนอน เพื่อให้ลูกได้ข้อคิดจากเรื่องมดกับตั๊กแตน ไปพร้อมกับการนอนหลับฝันดีนะคะ

 

 

ณ วันหนึ่งในช่วงเวลาแห่งฤดูร้อน แสงแดดส่องส่างให้ความอบอุ่นไปทั่วทุ่งหญ้าสีเขียวกว้างใหญ่ลมโชยอ่อนๆ พาให้ใบหญ้าลู่ไปตามลม ไหวเอนไปมาน่ารื่นรม กลิ่นหญ้าหอมอบอวลละมุนละไม ท้องฟ้าสว่างสดใสยังมีเสียงร้องเพลงสนุกสนานดังแว่วมากับสายลม 

♫ ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา วันดีๆ ลั้ลลา สีทุกสีมารวมกันลั้ลลา วันดีๆ ลั้ลลา สีทุกสีมารวมกันลั้ลลา ม่วง ครามน้ำเงิน ว้าวๆ เขียว เหลือง แสด แดง รวมเป็นแสงร้อนแรง ให้อบอุ่นร่างกาย แสงอาทิตย์ อบอุ่นจริงๆ ติ้ง ตะละติ้งๆ ตะละติ้งๆ ติ้ง ตะละติ้งๆ ตะละติ้งๆ มาเต้นรำ เธอกับฉัน สนุกด้วยกัน โวๆ มาเต้นรำ เราเพื่อนกัน ลา ลัล ลา ลัล ลา วันดีๆ ลั้ลลา สีทุกสีมารวมกันลั้ลลา วันดีๆ ลั้ลลา สีทุกสีมารวมกันลั้ลลา ลัล ลา ♫

เจ้ามดแสนขยันกับเจ้าตั๊กแตนแสนสำราญ ต่างเต้นรำกันอย่างสนุกสนาน ในวันอันแสนอบอุ่นพวกมันทั้งสองตัวเที่ยวเล่นกันในยามฤดูร้อนทุกวัน  

จนเมื่อแสงแดดแห่งฤดูร้อนแสนร้อนกำลังจะหมดไป วันหนึ่งมดแสนขยันจึงพูดกับตั๊กแตนแสนสำราญว่า  

“เรามาเตรียมที่อยู่อุ่นๆ และกักตุนอาหารแสนอร่อยไว้กินกันเถอะ” 

แต่เจ้าตั๊กแตนที่เอาแต่ชอบเที่ยวสำราญกลับบอกว่า 

“เรายังมีเวลาอีกตั้งเยอะ เรามาร้องเพลงแล้วก็เต้นรำกันเถอะ” เจ้าตั๊กแตนเอ่ยออกมาด้วยความขี้เกียจ 

แต่เจ้ามดแสนขยันทำงานก็บอกอีกว่า 

“เราไม่มีเวลาทำอย่างนั้นหรอก พวกเราสัตว์ทุกตัวต้องการอาหารและที่อยู่อันอบอุ่น หากไม่ทำแล้วใครจะมาทำให้ล่ะ คิดให้ดีๆนะ” เจ้ามดแสนขยันตักเตือน แต่เจ้าตั๊กแตนไม่สนใจ มันยังงเต้นรำต่อไป 

ฝ่ายเจ้ามดแสนขยันจึงเริ่มตั้งหน้าตั้งตาทำงานทันที 

♫ ฮุยเลฮุย ฮุยเลฮุย ฮุยเลฮุย ฮุยเลฮุย ฮุยเลฮุย มดตัวน้อยตัวนิด มดตัวน้อยตัวนิด มดมีฤทธิ์ตัวนิดๆ ขยันขันแข็ง ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา รื่นเริงใจ ไม่เคยงอแง ไม่เคยท้อแท้ เหนื่อยก็พักสักหน่อย ลุกขึ้นมาใหม่ ตั้งใจทำงาน เบิกบาน สนุกสนาน เพื่อวันข้างหน้า สำราญสุขตลอดไป ♫

ที่ผืนดินซึ่งปกคลุมไปด้วยทุ่งหญ้าสีเขียว ยังอีต้นโอ๊คสูงตระหง่าน ที่โคนต้นนั้นเจ้ามดแสนขยันตั้งหน้าตั้งตาทำงานอย่างไม่ย่อท้อต่อความเหน็ดเหนื่อย มันใช้เท้าน้อยๆ แต่แข็งแรงนั้นขุดรูลงไปใต้ดิน และเข้าไปสร้างรังอันอบอุ่นของมัน ทีละเล็กทีละน้อย แล้วก็เก็บอาหารมากักตุน 

ความขยันของเจ้ามดน้อยนั้นไม่ได้เกิดขึ้นเพียงวันเดียว แต่ทุกๆวัน วันละหลายชั่วโมง ที่เป็นแบบนี้เพราะมดน้อยเป็นเด็กดี เชื่อฟังคำสอนของพ่อแม่ว่าเป็นเด็กดีต้องรู้จักขยันและอดทนเพื่อนาคตที่ดี  

เวลาผ่านไป ด้วยความขยัน เจ้ามดน้อยยังมีอาหารกิน มีที่นอนอุ่นๆที่มันสร้างขึ้นมาด้วยความภาคภูมิใจ ผิดกับเจ้าตั๊กแตนแสนสำราญลิบลับ  

<ห่างไกลออกไปทางทิศใต้ เจ้าตั๊กแตนที่เอาแต่เที่ยว ไม่รู้จัดอดทนทำงาน ต้องหิวเพราะไม่มีอาหารเก็บไว้กิน  

♫ เฮ้อ ฉันเหนื่อย ฉันเหงา ฉันเจ็บ โอ๊ย  ฉันเหนื่อย ฉันเหงา ฉันหิว โอ๊ย มันแสนทรมาน มันแสนทรมาน ♫

เจ้าตั๊กแตนเริ่มคิดหาทางออก มันคิดถึงเพื่อนรัก เจ้ามดแสนขยัน เจ้าตั๊กแตนจึงตัดสินใจเดินทางออกไปหามดน้อยแสนขยันทันที  

“โอ๊ย ฉันหนาวเหลือเกิน ฉันจะเดินไม่ไหวอยู่แล้ว ช่วยฉันด้วย เมื่อไรจะถึงสักทีนะเนี่ย โอ๊ย โอ๊ย ช่วยด้วย ช่วยด้วย โอ๊ย ช่วยด้วย” 

ในที่สุดเจ้าตั๊กแตนเดินทางมาถึงรังของมดน้อยเพื่อนรักของมัน พลางร้องเรียกด้วยเสียงแหบแห้ง แถมไม่สบายอย่างหนัก  

“ช่วยด้วย มดน้อย ช่วยฉันด้วย” 

“อ้าว เจ้าตั๊กแตนเพื่อนรัก เกิดอะไรขึ้น” 

เจ้ามดเห็นเพื่อนของมันเปียกและหนาวสั่น เจ้ามดจึงมีน้ำใจให้ตั๊กแต่เข้ามานอนในรังอันอบอุ่นของมันเป็นการชั่วคราว 

พอรุ่งเช้าเจ้าตั๊กแตนตื่นขึ้นมา เจ้ามดช่วยแบ่งปันอาหารที่มีเพียงน้อยนิดให้เจ้าตั๊กแตนกิน แต่เจ้าตั๊กแตนกลับไม่อิ่มร้องขออาหารเพิ่ม เพราะลืมไปว่านั่นไม่ใช่ของของตน 

ตั๊กแตนลืมคำที่แม่เคยสอนไว้จนหมดสอ้น ว่าต้องไม่เอาของๆคนอื่นมาเป็นของๆตัวเอง มดน้อยบอกกับตั๊กแตนว่าไมา่สามารถให้อาหารกับตั๊กแตนได้มากกว่านี้แล้ว เพราะมดน้อยเก็บสะสมอาหารไว้เพียงพอแค่ตัวเดียวเท่านั้น  

ตั๊กแตนรู้สึกสิ้นหวังและหมดหนทาง 

“เฮ่อ ตั๊กแตนเศร้าจัง” 

สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพราะตั๊กแตนประมาท คนประมาทเป็นคนที่ไม่รู้จักเตรียมพร้อมสำหรับวันข้างหน้า และคนประมาทก็มักจะพบกับความยุ่งยากและความเจ็บปวดในภายหลัง ทั้งที่เจ้ามดเคยเตือนตั๊กแตนแล้วว่า ให้เตรียมการตั้งแต่แรก จะได้มีที่อยู่และมีอาหารกินในวันที่แสนลำบาก แต่ด้วยความเป็เพื่อนกัน เจ้ามดจึงพูดกับตั๊กแตนไปว่า  

“เจ้าตั๊กแตนเพื่อนรัก เราจะให้คาถาที่จะคุ้มครองบไม่ให้เจ้าเกิดความประมาทได้อีก จำให้ดีนะ” 

♫ ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ ร้องตามฉันนะ (จ้า ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ) เย้ๆ ดีมาก นา นา นา (โอเคๆ นา นา นา ) ว้าว เจ๋งไปเลย มาร้องพร้อมกันนะ (ได้เลย) ♫

♫ ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา รื่นเริงใจ ไม่เคยงอแง ไม่เคยท้อแท้ เหนื่อยก็พักสักหน่อย ลุกขึ้นมาใหม่ ตั้งใจทำงาน เบิกบาน สนุกสนาน เพื่อวันข้างหน้า สำราญสุขตลอดไป ♫

“เห็นมั้ยล่ะ ได้แล้ว” 

“โห เป็นอย่างงี้นี่เอง ฉันเข้าใจแล้ว” 

เจ้าตั๊กแตนเข้าใจทุกอย่างและอำลาจากมดแสนขยันไป เจ้าตั๊กแตนได้เรียนรู้ว่าต่อไปมันจะเตรียมพร้อมและตั้งหมั่นอยู่บนความไม่ประมาท เพื่อป้องกันสิ่งที่ไม่ดีที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต  

♫ มดตัวน้อยตัวนิด มดตัวน้อยตัวนิด มดมีฤทธิ์ตัวนิดๆ ขยันขันแข็ง ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา มดตัวน้อยตัวนิด มดตัวน้อยตัวนิด มดมีฤทธิ์ตัวนิดๆ ขยันขันแข็ง ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา ทำงาน ทำงาน ลัล ลา ♫

นิทานเรื่องสอนให้รู้ว่าผู้ที่ผ่านให้วันเวลาผ่านไปอย่างไร้ค่า ชีวิตย่อมพบกับความว่างเปล่า 

♫ ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา วันดีๆ ลั้ลลา สีทุกสีมารวมกันลั้ลลา วันดีๆ ลั้ลลา สีทุกสีมารวมกันลั้ลลา ม่วง ครามน้ำเงิน ว้าวๆ เขียว เหลือง แสด แดง รวมเป็นแสงร้อนแรง ให้อบอุ่นร่างกาย แสงอาทิตย์ อบอุ่นจริงๆ ติ้ง ตะละติ้งๆ ตะละติ้งๆ ติ้ง ตะละติ้งๆ ตะละติ้งๆ มาเต้นรำ เธอกับฉัน สนุกด้วยกัน โวๆ มาเต้นรำ เราเพื่อนกัน ลา ลัล ลา ลัล ลา วันดีๆ ลั้ลลา สีทุกสีมารวมกันลั้ลลา วันดีๆ ลั้ลลา สีทุกสีมารวมกันลั้ลลา ลัล ลา ♫

 

♫ ฮุยเลฮุย ฮุยเลฮุย ฮุยเลฮุย ฮุยเลฮุย ฮุยเลฮุย มดตัวน้อยตัวนิด มดตัวน้อยตัวนิด มดมีฤทธิ์ตัวนิดๆ ขยันขันแข็ง ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา รื่นเริงใจ ไม่เคยงอแง ไม่เคยท้อแท้ เหนื่อยก็พักสักหน่อย ลุกขึ้นมาใหม่ ตั้งใจทำงาน เบิกบาน สนุกสนาน เพื่อวันข้างหน้า สำราญสุขตลอดไป ♫

 

♫ เฮ้อ ฉันเหนื่อย ฉันเหงา ฉันเจ็บ โอ๊ย  ฉันเหนื่อย ฉันเหงา ฉันหิว โอ๊ย มันแสนทรมาน มันแสนทรมาน ♫

 

♫ ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา รื่นเริงใจ ไม่เคยงอแง ไม่เคยท้อแท้ เหนื่อยก็พักสักหน่อย ลุกขึ้นมาใหม่ ตั้งใจทำงาน เบิกบาน สนุกสนาน เพื่อวันข้างหน้า สำราญสุขตลอดไป ♫

 

♫ มดตัวน้อยตัวนิด มดตัวน้อยตัวนิด มดมีฤทธิ์ตัวนิดๆ ขยันขันแข็ง ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา มดตัวน้อยตัวนิด มดตัวน้อยตัวนิด มดมีฤทธิ์ตัวนิดๆ ขยันขันแข็ง ทำงานกันนะ ทำงานกันเถอะ น้า นา นา ทำงาน ทำงาน ลัล ลา ♫

 

ข้อคิดเรื่องมดกับตั๊กแตน


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้จักวางแผนและเตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต และให้เรารู้จักคุณค่าของความขยันขันแข็งที่จะช่วยให้เราประสบความสำเร็จในชีวิตได้

 

The Ant and the Grasshopper (นิทานมดกับตั๊กแตน ฉบับภาษาอังกฤษ)


One summer day, the warmth of the sunlight shone across the vast green fields, and a gentle breeze blew, causing the grass blades to flutter in the wind, swaying joyously. With the sweet, fragrant grass and the bright, clear sky, a sound of joyful singing could be heard in the wind.  

♫ (La la la la la la la la la la la, such a good day, la la, all the colors come together, la la, such a good day, la la, all the colors come together. Purple, indigo, blue, wow wow, green, yellow, and bright red merge into a hot light, making us warm. Oh sunshine, how warm, ding, da la ding, da la ding, ding, da la ding, da la ding. Let’s dance, you and me dancing, dancing, you and me. Let’s have some fun, hurry, hurry. Let’s dance; we are friends. La la la la la, such a good day, la la, all the colors come together, such a good day, la la, all the colors come together, la la). ♫  

The hard-working ant and the cheerful grasshopper danced happily. The two of them hung out on each warm summer day.  

One day when the hot summer sun was about to vanish, the hard-working ant said to the happy grasshopper, 

“Hey, let's prepare a warm place and stock up on delicious food to eat later.” 

But the lazy grasshopper said, 

“We still have a lot of time. Let's just sing and dance," said the grasshopper lazily. 

But the hard-working ant said, 

“We don’t have time for that. All of us creatures need food and a warm place to live. If we don’t do it, then who will? Think carefully”, the hard-working ant warned, but the grasshopper didn’t care and continued to dance.  

The hard-working ant got to work immediately.  

♫ (Hey-ho, hey-ho, hey-ho, hey-ho, hey-ho. We little ants, little ants, have powers. Let’s work hard; let’s work hard. Na na na, let’s work hard, let’s work hard, na na na. We are cheerful, and we never whine. We rest when we’re tired, and we get back up again. We work hard, are cheerful, and have fun; for a better future, we will have happiness forever.) ♫

In the land covered with green fields was a towering oak tree. At the base of that tree, the hard-working ant worked tirelessly against exhaustion. It used its small but strong feet to dig a hole underground and crawled in to build a warm nest little by little. It also collected food to hoard. 

The diligence of the little ant didn't happen in just one day but every day, for several hours a day. This is because the little ant was a good boy. He had always obeyed his parents' teachings that a good child must know how to work hard and be patient for a better future. 

As time passed and with hard work, the little ant still had enough food to eat. There was a warm bed, which he proudly made, unlike the blissful grasshopper.  

Far in the south, the lazy grasshopper who did not work hard was now hungry because there was no food to eat. 

((Sigh) I'm tired; I'm lonely; I'm hurt, oh. I'm tired; I'm lonely; I'm hungry, oh. It's torture; it's torture). 

The grasshopper began to think of a way out. He thought of his dear friend, the hard-working ant. The grasshopper immediately decided to go out to find the ant. 

“Oh, I'm so cold. I can no longer walk. Help me, please. When will I get there? Oh, help, help, help, help.” 

Finally, the grasshopper arrived at his best friend, the ant’s nest. He called out in a hoarse voice and was very ill.  

“Help, little ant, please help me.” 

“Oh, my dear friend, grasshopper. What has happened?" 

The ant saw that his friend was wet and shivering, so he was kind enough to let the grasshopper temporarily sleep in his warm nest.  

In the morning, the grasshopper woke up, and the ant shared his little meager food with his friend. But the grasshopper was not satisfied and pleaded for more food since he’s forgotten that the food was not his own.  

The grasshopper completely forgot his mother’s teachings that one must not take other people's things as one’s own. The little ant finally told the grasshopper that he could no longer feed him because he only collected enough food for one.  

The grasshopper felt hopeless and helpless. 

What happened was the result of the grasshopper’s recklessness. A reckless person is someone unable to prepare for the day ahead. Reckless people tend to find trouble and pain later on. Even though the ant had warned the grasshopper from the start to prepare a place to live and food to eat on difficult days, he didn’t follow the ant’s advice. Owing to their friendship, the ant said to the grasshopper, 

"My dear friend, grasshopper. I will give you a spell to protect you from being reckless again. Remember it well.” 

♫ (Let’s work hard, let’s work hard. Sing with me. (Okay, let’s work hard, let’s work hard). Yeah, yeah, well done. Na na na (okay, na na na) Woah, that’s great. Let’s sing together. (Sure!)) 

♫ (Let’s work hard, let’s work hard, na na na. Let’s work hard, let’s work hard, na na na. We are cheerful, and we never whine. We rest when we’re tired, and we get back up again. We work hard, are cheerful, and have fun; for a better future, we will have happiness forever). 

“See? You got it.” 

“Oh, that’s how it is. I understand now." 

The grasshopper understood everything and bid farewell to the hardworking ant. The grasshopper has learned that from now on, it will be prepared and persevere as a precaution to prevent bad things from happening again in the future. 

♫ (We little ants, little ants, have powers. Let’s work hard; let’s work hard. Na na na, let’s work hard, let’s work hard, na na na. We little ants, little ants, have powers. Let’s work hard; let’s work hard. Na na na, work, work, la la.) ♫

This fable teaches us that those who let their days pass by in vain usually find emptiness in their lives.  

♫ (La la la la la la la la la la la, such a good day, la la, all the colors come together, la la, such a good day, la la, all the colors come together. Purple, indigo, blue, wow wow, green, yellow, and bright red merge into a hot light, making us warm. Oh sunshine, how warm, ding, da la ding, da la ding, ding, da la ding, da la ding. Let’s dance, you and me dancing, dancing, you and me. Let’s have some fun, hurry, hurry. Let’s dance; we are friends. La la la la la, such a good day, la la, all the colors come together, such a good day, la la, all the colors come together, la la). ♫

♫ (Hey-ho, hey-ho, hey-ho, hey-ho, hey-ho. We little ants, little ants, have powers. Let’s work hard; let’s work hard. Na na na, let’s work hard, let’s work hard, na na na. We are cheerful, and we never whine. We rest when we’re tired, and we get back up again. We work hard, are cheerful, and have fun; for a better future, we will have happiness forever). ♫

♫ ((Sigh) I'm tired, I'm lonely, I'm hurt, oh. I'm tired; I'm lonely; I'm hungry, oh. It's torture; it's torture). ♫

♫ (Let’s work hard, let’s work hard. Na na na, let’s work hard, let’s work hard, na na na. We are cheerful, and we never whine. We rest when we’re tired, and we get back up again. We work hard, are cheerful, and have fun; for a better future, we will have happiness forever). ♫

♫ (We little ants, little ants, have powers. Let’s work hard; let’s work hard. Na na na, let’s work hard, let’s work hard, na na na. We little ants, little ants, have powers. Let’s work hard; let’s work hard. Na na na, work, work, la la). ♫


นิทานก่อนนอน สำหรับเด็กเรื่องอื่น ๆ

นิทานเรื่อง มดกับตั๊กแตน
EFB banner
Mobile efb banner
EFB banner
  • Register bar

Leaving page banner

 

Leaving page banner